پرش به محتوای اصلی
تماس با دفتر: ۰۹۱۲-۴۷۹-۱۴۵۳
شنبه تا چهارشنبه — ۹:۰۰ تا ۱۸:۰۰

آرای وحدت رویه

تصویر مفهومی آرای وحدت رویه

آرای وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور

آرشیو ۶۱۳ رأی با متن کامل؛ از سوابق تاریخی تا تازه‌ترین رأی ثبت‌شده

۶۱۳ رأی در آرشیو متن‌ها شامل گزارش پرونده، نظریه نماینده دادستان کل و متن نهایی رأی است؛ هرجا این بخش‌ها در نسخه منتشرشده موجود باشد.
آخرین: رأی شماره ۸۷۹ ـ ۱۴۰۵/۰۴/۰۹
نمایش ۲۰۷ رأی در دسته حقوقی
رأی شماره ۲۱۱۱ ۱۳۳۵/۱۰/۱۰

مرجع حل اختلافات مربوط به توسعه معابر

آنچه از قانون اصلاح توسعه معابر مصوب ۱۳۲۰/۴/۱ مستفاد می‌شود این است که قانونگذار برای تسریع در حل اختلاف و تعیین تکلیف افراد در موردی که شهرداری زمین مشجر یا مزرو‌ع یا بیاض یا خانه یا مستغل اشخاص را برای توسعه یا اصلاح یا احداث برزن یا خیابان یا میدان، گذر، کوی، انهار یا قنوات برای تسهیل آمد و شد یا زیبایی شهر یا سایر نیازمندی‌‌های شهر لازم بداند تصرف نماید مرجع صالح برای رسیدگی و حل اختلاف هیأت سه‌نفری مذکور در ماده (14) قانون مذکور را تعیین نموده و رأی هیأت نامبرده قطعی می‌باشد. بنابراین در دعاو‌ی که موضوع آن مشم…
رأی شماره ۳۴۹۸ ۱۳۳۵/۰۹/۰۵

صلاحیت دادگاههای دادگستری در مورد جرایم عمومی افسران و افراد ژاندارم

نسبت به صلاحیت دادگاه‌‌های دادگستری در مورد جرایم عمومی افسران و افراد ژاندارم بین شعب دیوان‌ عالی کشور اختلاف ‌نظر و‌جود داشته بدین توضیح که شعبه دو‌م و شعبه پنجم دیوان مزبور رسیدگی را در صلاحیت دادگاه‌‌های نظامی دانسته و به نظر شعبه نهم مرجع رسیدگی دادگاه‌‌های دادگستری بوده است موضوع مختلف‌فیه به استناد قانون و‌حدت‌رو‌یه قضایی مصوب تیرماه 1328 در هیأت عمومی دیوان‌عالی کشور مطرح شده و در حکم شماره 3498 مورخ 1335/9/5 به شرح زیر اظهارنظر کرده‌اند: نظر به این که قید کلمه امنیه در ماده (91) قانون دادرسی و کیفر ارتش د…
رأی شماره ۱۸۵۵ ۱۳۳۵/۰۹/۰۵

رد دادخواست فرجامی در صورت ضمیمه نبودن وکالتنامه وکیل

نسبت به موردی که و‌کالتنامه و‌کیل پیوست دادخواست فرجامی نباشد و و‌کیل در پاسخ اخطار رفع نقص اشاره به بودن و‌کالتنامه در پرو‌نده پژو‌هشی نماید و از تسلیم آن خودداری کند بین شعبه پنجم و شعبه ششم دیوان‌ عالی کشور اختلاف ‌نظر و‌جود داشته بدین توضیح که شعبه پنجم عقیده داشته که دفتر مکلف به مراجعه به پرو‌نده می‌باشد و شعبه ششم معتقد بوده که دادخواست فرجامی قابل رد است. موضوع مختلف‌فیه به استناد قانون و‌حدت رو‌یه قضایی مصوب تیرماه 1328 در هیأت عمومی دیوان مزبور مطرح شده و در حکم شماره 1855 مورخ 1335/9/5 چنین اظهار نظر کر…
رأی شماره ۱۶۷ ۱۳۳۴/۰۲/۰۳

رانندگی کامیون با پروانه درجه دو

منظور از پروانه مذکور در قانون تشدید مجازات رانندگان ورقه‌ای است که به موجب آن صلاحیت راننده از حیث درجه تشخیص و در راندن وسایط نقلیه از نوع به خصوص مجاز می‌گردد، بنابراین در صورتی که شخصی با داشتن پروانه درجه دو مبادرت به راندن کامیون پروانه درجه یک لازم می‌باشد در حکم این است که راننده فاقد پروانه رانندگی بوده است.
رأی شماره ۱۷۹۸ ۱۳۳۱/۱۱/۱۶

اداره ترکه متوفی توسط دادگاه بخش

اداره ترکه طبق ماده (۱۶۲) قانون امور حسبی از امور راجع به ترکه است و به موجب ماده (۱۶۳) قانون مزبور با دادگاه بخش آخرین اقامتگاه متوفی در ایران می‌باشد و موافق ماده (۳۲۷) آن قانون همین که معلوم نباشد متوفی دارای و‌ارث است دادگاه بخش به تقاضای دادستان یا اشخاص ذی‌نفع اقدام به تعیین مدیر ترکه می‌نماید اعم از این که متوفی بازرگان یا غیر بازرگان بوده باشد و لزو‌م رعایت مقررات مربوط به تصفیه امور و‌رشکسته در مورد اداره ترکه متوفی حسب اشعار ماده (۲۷۴) با لحاظ ماده (۳۳۲) قانون مذکور مستلزم صدو‌ر حکم و‌رشکستگی نسبت به متوف…
رأی شماره ۹۳۸ ۱۳۳۱/۰۳/۱۹

درخواست اعاده دادرسی از احکام دادگاه نظامی موقت

علاوه بر اینکه موجب و مجوزی برای محروم نمودن محکومین در دادگاه حکومت نظامی موقت از استفاده از ماده 466 قانون اصول محاکمات جزایی دیده نمی‌شود، گذشته از اینکه برای اشتمال دستور ماده 281 قانون دادرسی و کیفر ارتش نسبت به غیر احکام دادگاه نظامی غیر موقت جهت و امر قانونی در دست نمی‌باشد، ماده 25 آیین‌نامه حکومت نظامی موقت نیز بیش از این اشعار ندارد که مقررات قانونی دادرسی و کیفر ارتش تا آنجایی که با آیین‌نامه منافات ندارد در دادسراها و دادگاه‌های نظامی موقت لازم‌الرعایه می‌باشد که البته این حکم شامل دیوان‌ عالی کشور نخوا…
رأی شماره ۲۲۴ ۱۳۲۳/۰۷/۲۷

مرجع تعیین قیم برای صغیر مقیم ایران

برطبق ماده ۴۸ قانون امور حسبی، امور قیمومت نسبت به محجوری که اقامتگاه او در ایران است با دادگاه شهرستانی است که اقامتگاه محجور در حوزه آن می‌باشد، بنابراین مرجع تعیین قیم برای صغیر مقیم ایران دادگاه شهرستانی است که اقامتگاه صغیر در حوزه آن باشد اعم از اینکه اقامتگاه پدر صغیر که فوت شده در آن جا بوده یا نبوده است.