رأی شماره ۱۳: صلاحیت دادگاه کیفری یک در رسیدگی به جرائم شکستن استخوان

‌هر چند در شکستگی استخوان اجرای قصاص به علت این که ممکن است موجب تلف جانی و یا زیاده از اندازه جنایت گردد (‌تعزیر به نفس یا عضو)‌ امکان‌پذیر نیست و طبق ماده 63 قانون حدود و قصاص مصوب سال 1361 در چنین مواردی قصاص به دیه تبدیل می‌شود اما با توجه به مدلول همین‌ ماده چون حکم اصلی بر حسب قانون قصاص بوده که به دیه تبدیل می‌گردد بنابراین آن قسمت از رأی وحدت رویه شماره ۱۲ – ۱۳۶۲/۴/۱۳ هیأت‌ عمومی دیوان عالی کشور که صرفاً مشعر است بر صلاحیت دادگاه کیفری یک در رسیدگی به جرایم شکستن استخوان، با توجه به ماده 198 قانون‌ اصلاح موادی از قانون آیین‌ دادرسی کیفری مصوب 1361 صرف نظر از استدلال مندرج در آن به اکثریت آراء تأیید و اضافه می‌شود منظور از رأی قبلی‌ هم فقط صلاحیت دادگاه کیفری یک در رسیدگی به جرایم شکستن استخوان بوده است.

این رأی اصلاحی طبق ماده واحده قانون مربوط به وحدت‌ رویه قضایی مصوب تیر ماه 1328 برای شعب دیوان عالی کشور و دادگاهها لازم‌الاتباع است.